عشق قديمي

باز يه شبي مياد تو هم سراغمو مي گيري باز

خوب مي دونم من كه مي ري تو هم مي ري مثل يه راز

من مي دونم تو هم يه روز دلت برام تنگ ميشه باز

بازم دلت تنها ميشه تو اون همه سوز و گداز

عطر صدات پيچيده باز توي اتاق خونه

عكس تورو مي بينم و بازم ميشم ديوونه

با هر نفس داد مي زنم شايد بياي كنارم

ديوونه نگاتم و راه فرار ندارم

منم يه شب مي خندم و اشك تورو در ميارم

تو خوابتم نمي بيني كه من برات گل بيارم

منم مي رم به اين و اون پشت سرت حرف مي زنم

هر چي كه دست تكون بدي دست تورو پس مي زنم

تويي اون عشق قديمي

همنفس صميمي

تويي آرزوي قلبم آره فقط هميني

آدما از آدما زود سير ميشن

آدما از عشق هم دلگير ميشن

آدما رو عشقشون پا ميذارن

آدما آدم و تنها ميذارن

منو ديگه نمي خواي خوب مي دونم

تو كتاب دلت اينو مي خونم

يادته اون عشق رسوا يادته

اون همه ديوونه گي ها يادته

تو ميگفتي كه گناه مقدسه

اول و آخر هر عشق هوسه

آدما آي آدماي روزگار

چي مي مونه از شماها يادگار

ديگه از بگومگو خسته شدم

من از اون قلب دورو خسته شدم

نمي خواي بموني توي اين خونه

چشم تو دنبال چشماي اونه

همه حرفاي تو يك بهونه است

                               اون جهنمي كه ميگن اين خونه است

                                                      خیلی بدی

?اي خـدا بــرس بـــدادم

اي دل تنـهـا بســه چشـم انتـظـاري

من مونــــدم و شبـهــام شبـهـاي بيـقــراري

بـاز اون چــشــات دوبـاره اومـد بيــادم

باز اون نـگـات منـو داده بـه بـادم

                            خـدا بـرس بــــدادم

خيال

بذار خيال كنم هنوز ترانه هامو ميشنوي

هنوز هوامو داري و هنوز صدامو ميشنوي

بذار خيال كنم هنوز يه لحظه از نيازتم

اگه تمومه قصه مون هنوز ترانه سازتم

بذار خيال كنم هنوز پر از تب و تاب مني

روزا بفكر ديدنم شبا پر از خواب مني

بذار خيال كنم تو دل تنگيات

 غروب كه ميشه ياد من ميافتي

تويي كه غصه طلوع عشق و

 گفتي ودوستت دارم و نگفتي

بذار خيال كنم منم اون كه دلت تنگه براش

اوني كه وقتي تنهايي پر ميشي از خاطره هاش

اون كه هنوز دوسش داري

اون كه هنوز همنفسِ

بذار خيال كنم منم اوني كه بودنش بسِ

دوباره فال حافظ و دوباره توي فالمي  

بذار خيال كنم بذار  اگرچه بي خيالمي

     اي كــاش

اي كاش با تو مي موندم

 اي كاش از تو مي خوندم

اي كاش لحظه هام بوي تو رو داشت

عشقت عشق دنيامِ

عشقت شوق فردامِ

عشقت اي كاش غم توي قلبم نمي ذاشت

        اي واي قلبم بي تابِ

          اي واي چشمام بي خوابِ

    كاش با من بودي هرشب

    هرجا مهتاب مهتابِ

      چشمات چشمه نورند

    چشمات مست و مغرورند

   قلبت اي كاش شور و حال قلبمو داشت

   برگرد بي تو گريونم برگرد با تو مي مونم

اي كاش اون نگات تنهام نمي ذاشت

رهـا كـردي

رها كردي دلم رو با اينكه عاشقت بود

شريك و درد و شادي يه عمر همسفرت بود

مي دونستي تو دنيا دلم جز تو نداره

بهم ميگي عزيزم نذار دلم بميره

يه روز مياي كه قلبت توي غمها اسيره

نگو جدايي سخته مي دونم تو بهشتي

نگو اين سرنوشته خودت اونو نوشتي

شكستي تو دلم رو كه خيلي بي وفايي

ولي ميشي پشيمون يه روز از اين جدايي

من هنوز منتظرم واسه اون روز قشنگ

كه تو برگردي عزيزم صاف وساده و بيرنگ

حالا منم تو دست باد عشق منو بردی ز یاد

اين دل ناباور من مرگ غرورت رو مي خواد

ديدمت ، واي چه ديداري ، اين چه ديدار دلازاري بود .....

اين چه عشقي است كه در دل دارم

من از اين عشق چه حاصل دارم

مي گريزي ز من و من در طلبت

باز هم كوشش باطل دارم

خلوت خالي و خاموش مرا تو پر از خاطره كردي ....... 

آتش عشق به چشمت يكدم

جلوه اي كرد و سرابي گرديد

تا مرا واله و بي سامان ديد

                 نقش افتاده بر آبي گردید

      پـيـــاده

      تويِ رگبار سياهي حسم انگار تازه مونده

      اون نگاهِ سردت اما قلبِ گرممو سوزنده

      من نگام ساده بود اما قلب تو ساده نديدم

      جز فريب و حس غربت من از عشقمون نچيدم

      تو نخواستي تا هميشه قدر بودن و بدونيم

      سرنوشت ما همين بود من و تو تنها بمونيم

      اشك چشمامو مي ريزم پشت پاي تو عـزيـزم

      تا شايد يه روز دوباره عشق و تو نگات بريزم

      وقتي كه تو پيچ جاده آخرين نگاتو كردي

      دل من يه لحظه لرزيد فكر مي كردم بر مي گردي

      فكر مي كردم جاي عشقت كينه تو صدام بمونه

      از تو و نـگاه آخـر از من و موندن بخونه 

      بعد از اون خدانگهدار زندگيم تيره و تاره

      ولي عشقت توي سينم تا هميشه موندگاره

       اي عشـق مـن

          تنهـام نــذار

تو كه مـي دونـي چه بـي رحـمِ جـدايـي

غـمِ دنيـا تــو چـشامـه

تـو كجـا و اون روزاي آشنايـي

بــاورم نيست خـوابم انـگـار

ديـگـه دستـات محـرمِ دستـاي مـن نيست

چـه غـريبـي وقت رفـتـن

بـي تـو ايـن دنيـا جـاي عـاشق شدن نيست

گفتـم از من با وفا تــر ...

گفتـي مي دونم ولـي دل عـاشقت نيست

گفتـم از تـو يـادگـاري ...

گفتي افـسوس عشق تو شقايقت نيست

 داد از ايـن دل

اين غريبـه هـم خـون مـن نيست

نمـي تـونـم بپـذيـرم

جـرم ايـن دل تنهـا شـدن نيست

داغ ايـن عـشـق تـا قـيـامـت

             مثل يادش درمونِ مـن نيست

حـســرت

          اگـر يـكـروز تـو را داشتـم

                              اگر يـكـروز با تو بـودم

در لحظـه هاي خالي اين روزهاي تكـراري

تا سراشيبي يك مــرگ تلخ و بي برگشت

جـدا از تـو و پشيمانم

صـداي تـو را

در غـروب پائيز به ياد مي آورم

در صـداي تو ارامشي نگفتني است

                             كه به سكـوت دعوتم مي كند

و چشمهـاي تو

سيـاهي بي انتهائيست

كه شـب را باور مي كند

قـسـم بـه شـب

اين زلال قيـر اندود

به بهت پنجره ها ميان تاريكي

و كاروان خاطره هاي سراسر عشق

كه بي شكيب از ميان كوچه 

مـي گـذرد

قسم به بيكراني اين دستهاي پر احسـاس

و مهرباني قلب پرنده هـاي صبـور

كه مـن بـدون تـو

سـرشـار بغض و

دلـتـنـگـم

      وقتی که از تو دورم خواب واسه من می میره

          دلـم میـون سینـه پـرنـده ای اسیــــره

      هزارو یک حرف تو دلم برات نگفته دارم

وقتی نگام بهت می افته زبونم میگیره

وقتی که از تو دورم یکساله هر یـه روزم

شمع شب افروز می شم آروم آروم میسوزم

به دل می گم شب تا سحر یادش نکـن دوبـاره

                          دلم میگـه دیـوونشم دوسـتـش دارم هنــوزم

           گـلهـای شـادی رو ز قلبـم نچیـن

شعله عشق و توی چشمام ببین

ببین که از تب عشق دارم آب میشم آســـون

       تـوی دستـای گــرمت منم  بـرف زمستــون

                                           به من نخند عـزیـزم پریشونـم پریشـون

   جزیره بی احساس

     **********

  در روزگاران دور جزیره ای بود که درآن همه احساسات زندگی میکردند ؛

از جمله ترس ، شادی ، غم ، ثروت و ...

 روزی به احساسات خبر دادند که جزیره در حال غرق شدن است .

 همه تصمیم گرفتند که جزیره را ترک کنند جز عشق